( …કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો !)

સંગીત: અવિનાશ વ્યાસ

પ્રસ્તાવના સ્વર: શોભિત દેસાઇ
ગાયિકી : હેમા દેસાઇ

હે મા,
તું જ મને આપે છે ઉત્તમ વિચારો,
બધા કહે છે, હું કવિ છું કેવો સારો.
શશી તારો ચહેરો છે, બુદ્ધિ સૂરજ છે,
શ્વસે તો બને તું હવાનો ઉતારો.
તું ચાલે તો લાગે ગતિ જન્મી હમણાં,
તું બેસે તો અટકે સમય એકધારો.
હે મા…

સ્વર: રાસ બિહારી અને વિભા દેસાઈ

માડી તારું કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો,
જગ માથે જાણે પ્રભુતાએ પગ મુક્યો,
કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો…
માડી તારું કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો.

મંદિર સર્જાયુ ને ઘંટારવ ગાજ્યો,
નભનો ચંદરવો માએ આંખ્યુંમાં આંજ્યો,
દિવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો,
કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો…
માડી તારું કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો.

માવડીની કોટમાં તારાના મોતી,
જનનીની આંખ્યુમાં પૂનમની જ્યોતિ,
છડી રે પોકારી માનો મોરલો ટહુક્યો,
કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો…
માડી તારું કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો.

માવડીના રથના ઘૂઘરા રે બોલ્યા,
અજવાળી રાતે માએ કુમકુમ વેર્યા,
ગગનનો ગરબો માના ચરણોમાં જુક્યો,
કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો…
માડી તારું કંકુ ખર્યુ ને સુરજ ઊગ્યો.

- અવિનાશ વ્યાસ
(21/7/1911 - 20/8/1984)

ગુજરાતી સાહિત્ય અને ગુજરાતીઓને આવા અમર સંગીતબદ્ધ ગીતો આપનાર અવિનાશભાઈનાં ગીત-સંગીત ગુજરાતી ચલચિત્રોમાં ખૂબ જ લોકપ્રિય થયેલા છે. એમનો કાવ્યસંગ્રહ: ‘પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો’