સૌ મિત્રોને આજે શરદપૂર્ણિમાનાં શુભ દિવસે પૂનમની ચાંદનીમાં ભિંજાયેલી અને રાસે રમઝટતી શુભેચ્છાઓ…! અને સાથે સાથે તમને દૂધ-પૌંઆ તેમ જ ગરમાગરમ (ખાસ કરીને, મરચાંના) ભજીયા ખાવા મળે એવી શુધ્ધ હુરતી-શુભકામનાઓ…!!
આજનો ચાંદલિયો મને લાગે બહુ વ્હાલો,
કહી દો સૂરજને કે ઊગે નહીં ઠાલો…
તારા રે નામનો છેડ્યો એક તારો,
હું તારી મીરાં તું ગિરધર મારો…
આજ મારે પીવો છે પ્રીતિનો પ્યાલો,
કહી દો સૂરજને કે ઊગે નહીં ઠાલો…
આપણે બે અણજાણ્યા પરદેશી પંખી,
આજ મળ્યા જુગ જુગનો સથવારો ઝંખી;
જોજે વિખાય નહીં શમણાનો માળો,
કહી દો સૂરજને કે ઊગે નહીં ઠાલો…
દો રંગી દુનિયાની કેડી કાંટાળી,
વસમી છે વાટ કેમ ચાલુ સંભાળી?!
લાગે ના ઠોકર જો હાથ તમે ઝાલો,
કહી દો સૂરજને કે ઊગે નહીં ઠાલો…
આજનો ચાંદલિયો મને લાગે બહુ વ્હાલો,
કહી દો સૂરજને કે ઊગે નહીં ઠાલો…
* * *
આ સાથે નવરાત્રિનાં પહેલા દિવસથી ચાલતી રહેલી ગરબા-રાસની આ રમઝટને હવે થોડો વિરામ આપીએ છીએ… (પૂર્ણવિરામ નહીં હોં) આપણું કાંઈ કે’વાય નઈં… ફરી ક્યારેક કોઈ પ્રસંગે આવી રમઝટ બોલાવી યે દઈએ… ત્યાં સુધી બસ આમ જ મળતા રહીશું, ફરીથી… રાબેતા મુજબ… અનિયમિતતાથી નિયમિત રીતે !!
મારા પાલવ નો છેડલો મેલ, છોગાળા ઓ છેલ
કે મન મારું ધડકે છે.
હું તો મોરલો ને તું તો મારી ઢેલ,
હું છોડવો તું વેલ
કે મન મારું ઘડકે છે.
હે હે હે… હે જી રે
હે જી રે સાંજ ને સુમારે
જ્યારે સુર જ્યાં નમે
નર નાર લગે તાર
સંગ રંગ રમે
કોઇ રૂપની કટોરી, કોઇ રૂપનો કટોરો
કોઇ શ્યામ, કોઇ ગોરો
રમે છોરી અને છોરો
ધરણી ધમ ધમે…
જીજીજી રે… દૂર દૂર દૂર દૂર…
દૂર દૂર દૂર દૂર… દૂર દૂર દૂર દૂર…
ગાંડીતૂર શરણાઇ કેરા સૂર
વીંધે ઉર ચકચૂર
સંગ તાલ ને નૂપુર
તારુ પાદર ને પૂર
સામ સામ સામસામે
હે ધેણું ધેણું ધેણું ને વાગતી રે વેણું
રે ને ગામને પાદર ઉડતી રે રેણું
ને નાચતી રે આવે કોઇ ગામની રે ઘેનું
છેલ રે છબીલી નાર છમ્ છમ્ છમે.
છેલ રે છબીલી નાર છમ્ છમ્ છમે.
છેલ રે છબીલી નાર છમ્ છમ્ છમે.
મારા પાલવ નો છેડલો મેલ, છોગાળા ઓ છેલ
કે મન મારું ધડકે છે…
મિત્રો, આજે આ શુભ દિને તમને સૌને હું એક મોટ્ટો ખજાનો જ ધરી દઉં તો કેવું રહેશે?! પરંતુ એ પહેલા ચાલો હું થોડી વાતો કરી લઉં… (કે પછી બોર કરી લઉં?! :-D )
હાલમાં જ ગુજરાત રાજ્ય સરકારે વ્યારાને નવરચિત તાપી જીલ્લો બનાવી 26મી જાન્યુઆરીએ આપણા રાષ્ટ્રીય પર્વ પ્રજાસત્તાક દિનની ઉજવણી ખૂબ જ ધામધૂમથી ત્યાં જ કરવાનું નક્કી કર્યુ હતુ. ગઈકાલે (25મીની) રાત્રે એક ખૂબ જ શાનદાર સાંસ્કૃતિક પ્રોગ્રામ વ્યારામાં યોજવામાં આવ્યો હતો… “સૂર્યપુત્રીનાં સથવારે “! અને આવા વિવિધ કાર્યક્રમોની તૈયારી તો ઘણા વખતથી ચાલી રહી હતી. આજે નવનિર્મિત તાપી જીલ્લામાં મુખ્યમંત્રી શ્રી નરેન્દ્ર મોદીનાં હસ્તે વ્યારા ખાતે ધ્વજવંદન થવાનું હતું અને આવા બીજા ઘણા સાંસ્કૃતિક પ્રોગ્રામો પણ યોજાવાના હતા. (જોકે આ વાંચતાં સુધીમાં તો એ બધુ પતી જ ગયું હશે!)
મારે તમને જે ખાસ (ખજાનાવાળી) વાત કરવી હતી તે એ છે કે વ્યારામાં ગઈકાલે યોજાયેલા સાંસ્કૃતિક પ્રોગ્રામમાં નાટ્યસ્પર્ધા જેવા કાર્યક્રમોની સાથે સાથે તાપીસ્તોત્ર, તાપીગીતો અને ઘણા તળપદા લોકગીતો પણ રજૂ કરાયા હતા… જેને મધુર સંગીત આપ્યુ હતું આપણા ઓલટાઇમ-ફેવરિટ મેહુલ સુરતીએ. આ તળપદી લોકગીતો આમ તો આપણા જાણીતા હોવા છતાં હવે એ બહુ સાંભળવા મળતા ન હોઈ, લગભગ દુર્લભ થવા માંડ્યા છે… ગામડામાં રહેતા મિત્રોને તો કદાચ ક્યારેક માણવાનો મોકો મળી જતો હશે, પરંતુ શહેરમાં વસતા લોકો માટે અને ખાસ તો અમારા જેવા પરદેશમાં વસતા લોકો માટે તો એ ખરેખર દુર્લભ જ છે! અને આવા લોકગીતો તો આપણને કોઈ મ્યુઝિક આલ્બમમાં પણ કદી સાંભળવા મળતા નથી.
તાપી જીલ્લાનાં નિર્માણ પ્રસંગે પ્રજાસત્તાક દિનની ઉજવણી કરવા માટે યોજાયેલા આ સાંસ્કૃતિક કાર્યક્રમોની યોજના અને સફળતામાં મુખ્ય ફાળો આપનાર વ્યક્તિઓ:
મુખ્ય પ્રેરણાસ્ત્રોત - માનનીય મુખ્યમંત્રી શ્રી નરેન્દ્ર મોદી
નિર્માણ - શ્રી દિલીપ રાવળ (કલેક્ટર, તાપી જીલ્લો)
સંશોધન અને સંકલન - શ્રી રાજેન્દ્ર હેમુ ગઢવી (ડેપ્યુટી કલેકટર, પ્રોટૉકોલ સુરત)
નાટ્ય લેખન અને દિગ્દર્શન - શ્રી કપિલદેવ શુક્લ
સંગીત સંયોજન અને ધ્વનિમુદ્રણ - મેહુલ સુરતી
તો મિત્રો, આજે આપણે સાંભળીએ અને માણીએ… તાપીસ્તોત્ર અને થોડા દુર્લભ લોકગીતો… બધા શબ્દો મારાથી પકડી શકાયા નહીં એટલે અહીં લખ્યા નથી… તમારાથી જો શબ્દો પકડાય તો અહીં લખી શકો છો…
તાપીસ્તોત્ર: (જેને આ પ્રથમવાર સંગીતમય બનાવવામાં આવ્યું છે!)
આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે.
۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes.
The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain.
!
